Neler oluyor hayatta..

Haziran geldi. 2017’nin ilk 5 ayi fena gecmedi denebilir. Abimin ikinci cocugu dunyaya geldi, babam ve kiz arkadasi bir dizi operasyon sonrasi sagliklarina kavustular. Ahmet Baba konserlerine ve turnelerine devam ediyor. Kayinbirader calisma hayatini yeni bir sirkette surdurme karari aldi. GS en kotu sezonlarindan birini yasamasina ragmen hala ezeli rakibiyle ayni puanda. Referandumdan istemedigimiz sonuc cikmasina ragmen ‘Evet’ koalisyonu ciddi guc kaybetti. Akrabalar ve arkadaslar genel olarak iyiler. Yani Turkiye uzerinden moral bozucu bir haber gelmedi; tahtaya vuralim! Dunyanin bu ucunda da, ki asil odagimiz mecburen burasi, yasanan gelismeler terazimizin ibresini pozitifte tutuyor diyebiliriz.  Mayis basinda kolejdeki burs torenine katildik. Ada kendi yas grubunda burs kazanan 2 ogrenciden biri. Ekteki resim de bu torenden; agzi kulaklarinda anne baba pozumuz kizimiz ile ne kadar gurur duydugumuzun gostergesi.  Hemen sonraki hafta Ada en uzun ve en uzak okul kampina gitti ve Canberra’da gecen 5 gunun sonunda yeni tecrubeler edinmis olarak yuvaya geri dondu. Ben hafta sonlari ve bazen de hafta arasi mesai sonrasi eger siddetli yagis veya ruzgar yoksa golf oynamaya basladim. Artan zamanlara ise gitmemin odulu olarak da ekip liderligi gorevine getirildim ve son 3 senedir beraber calistigi arkadaslarimin basina gectim. Senem gerek iste gerek evde kahramanca savasmaya ve hem sirketini ayakta tutmaya hem de evin dirlik ve duzenini saglamaya devam ediyor. Gonullu olarak hafta sonlari calismaya heves ettiyse de yogun programi simdilik buna izin vermedi. Sabah taze ekmek pisirmekle baslayip, aksam yogurt mayalamakla sonlanan gununun her saati dolu. Yaptigi birbirinden lezzetli tatli ve tuzlularla hem ev sakinlerinin hem de misafirlerin gonlunu fethetmekte ustune yok. Bu misafirlere uluslararasi seyahat eden ve evimizi senlendiren Leuba ailesi de dahil tabii. Dort ayaklilar da dahil olmak uzere nufusumuzun toplam kilosu hizla artiyor. Bu durum, en somut olumsuzluklarin basinda geliyor, cunku 2017 dilekler listesinde ideal kilolarimiza donmek vardi ki, en son 2 sene once gerceklesmisti bu ozlenen kavusma. Kizi buradaki Turk dernegi tafindan organize edilen Turkce kurslarina goturme cabamiz husranla bitti.  Ada isteksiz tavirlari  ile bizi bezdirdi ve uzun pazarliklar sonucu kendi basina Turkce calisacagina soz vererek 2 ders sonrasi Turkce kursu defterini kapatti. Diger bir hayal kirikligi da dolu dizgin yazmama ragmen henuz eli cebe atmadan birlikte calisacak bir yayinevi bulamamis olmam. Yilmak yok, calismaya devam. Gelecek planlarinin ust sirasinda Senem’in hayallerini susleyen bir Hong Kong tatili var. Nitekim sevgili kuzeni ve ailesi orda yasiyor. Ancak babam sene sonunda gelecegi icin ben izinlerimi onun ziyaretine denk getirmeye calisiyorum. Dolayisiyla simdilik Hong Kong ekibinin Adelaide’den kac kisi olarak cikis yapacagi soru isareti. Genis ozetimiz burada bitiyor. Ayrintilar icin cep telefonunuza yonelip en ekonomik kanaldan bize ulasmaniz lazim. Dilerim ilk firsatta cok daha guzel haberler almak ve vermek mumkun olur. Sevgiyle kalin!

Ben bir melektim

alexander-jansson-and-his-great-imagination-4__880-1

Yirmi al yanaklı ve on dokuz göz altları çökmüş senenin sonunda kavradım bunu. Annem kırk yıl önce buluttan buluta atlarken ben heybesinden kayıp dünyaya düşmüşüm. Babam yokluğuma öfkelenmiş ve beni çaldıklarını düşündüğü insanlığa kuraklık göndermiş. Annemse suçunu bilir ama itiraf etmeye çekinirmiş. Kocasının hiddetini hafifletmek için iki yılda bir bereket indirmiş yeryüzüne. İnsanlar doğayla iyi geçinmenin hikmetine varmış ve gökten inen bebeğe sahip çıkmışlar. Tüm bunları kıyısında dinlendiğim nehirden dinledim. Ben saçına ak düşmüş bir melektim.

Yazar Tıkanıklığı

Açık bıraktım bu sabah pencerelerimi

Yeni günün kokusu sinsin diye içeri

Takip edecektir bu izi; kuş veya peri

Yüklü bulutlarını cömertce boşaltacak

 

Yazmasa da kalemi kırdırmayan o duygu

İnat veya umut; ceplerim hıncahınç dolu

Gösterince yüzünü, gözlediğim yolunu

Satırlarımdan, sırılsıklam ruhum taşacak.

surpriiiiz…

En son ne zaman blog icin bir seyler karaladigimi hatirlamiyorum bile. 2015 Eylul’unde Ali dayimizi kaybettikten sonra uzun bir sure canim hicbirsey yapmak istemedi. Bu ruh hali aramiza katilan ikinci kucumuz Laika ile kimi zaman degisse de oldukca uzun surdu.  Bunca zaman sonra bugun bir de baktimki bizim blog baska bir seye evrilmis! Yakisikli yazarimiz hikayelerini blog kanali ile yayinlamaya baslamis. Ama o da vazgecmis sanki cunku Ocak 2017den beri ses seda yok. Oysa biz bu bloga 2009da Avustralya macerasina cikarken baslamistik; Ertaylanlarin seyir defteri bir sekilde devam etmeli. O yuzden tekrar tarihe notlar dusmek uzere buradayim.

2017 oldukca keyifli basladi; Hong Kong’dan misafirlerimizle girdik yeni yila. Canvarol’lar yuvamizi senlendirdi; her ne kadar kisacik bir tatil olsa da bizim gibi sevdiklerinden uzaklarda yasayan  gocmen kuslar icin buyuk bir degisiklikti aile bireyleri ile yeni yila girebilmek.  Gizoslari yolculadiktan sonra istemeye istemeye islerimize geri donduk tabii. Ada’cik ise tatilin kalan bolumunu burs sinavina hazirlanarak gecirdi. Yasitlari gezip tozarken evde oturup test cozmek zorunda kaliyor diye az vizdan azabi cekmedik anne baba olarak. Galiba bu  calisan anne-baba cocugu olmanin cilvesi zaten. Burs sinavi ulke capinda yapilan genel bir akademik sinav. Ulkenin onde gelen kolejleri bu sinavda basarili olan ogrencilere burs oneriyorlar.

Sinav subat basindaydi ve bizim ser verip sir vermeyen kucuk aslanin yuzunde dusen bin parcaydi sinav sonrasi. Ne yapalim bir dahaki seneye tekrar deneriz sansimizi diye dusunurken guzel haber 1 Mart’ta caldi kapimizi. Murad’i Ada’nin basvurdugu okuldan bir yetkili arayip vermis guzel haberi. Bizim kucuk aslan sinavda ilk %15lik dilime girince onumuzdeki 6 yil icin ciddi bir indirim kazanmis.  Bu sozleri telefonda duydugumda neredeyse aglamaya baslayacaktim. Hepimiz sayisiz kez duymusuzdur anne babamizdan; cocugun olunca anlarsin sozunu. Gercekten de haklilarmis; insan cocugunun basarisina ayri seviniyor. SIKI SIKIYA tembihledik sakin ovunme; arkadaslarina bahsetme diye ama terzi kendi sokugunu dikemezmis misali kiza yapma dedigimiz seyi kendim yapiyorum iste. Neyse biz bizeyiz nasil olsa 😉